Kompost Ne İşe Yarar?

[Ali Şevki]

Kompost dediğin şey, aslında hayatın döngüsünün en saf hali. Hani bir şeyin sonu başka bir şeyin başlangıcı olur ya, işte öyle bir şey. Düşünsene, mutfakta biriken sebze meyve artıkları, bahçede toplanan yapraklar, çimler... Hepsi bir yığın içinde birleşip bir süre sonra toprağa can veren o muhteşem karışıma dönüşüyor. Aklın alıyor mu? Doğanın kendi kendini beslemesi gibi bir şey bu.

Bazı insanlar bunu anlamaz, çöpe atar gider her şeyi. Oysa bir bilseler, bu atıklar aslında yeni bir yaşamın tohumu. Yani, bir bakıma her gün çevremize attığımız o artıklardan, doğa kendi kendine bir cennet yaratıyor. Ama işte, gözden kaçıyor bazen... Hep unuturuz ya, doğa da bizim kadar akıllı ve sabırlı.

Denemek lazım, bir köşede küçük bir kompost yığını yapmayı. İnsan bir başlıyor, sonu gelmiyor. Bir bakıyorsun, o karışım bahçendeki domateslere, biberlere can veriyor. İnanılmaz ama gerçek. Bir nevi, doğanın kendi kendine bahşettiği bir mucize. Kendi bahçende kendi mucizeni yaratmak gibi... Bir düşün, ne kadar büyüleyici bir şey bu.

Tabii ki sabır işi. Hemen olacak bir şey değil. Bazılarımız hızlı sonuç ister, biliyorum. Ama kompost dediğin sabır gerektirir, zaman ister. Biraz beklemek lazım, doğanın kendi temposuna ayak uydurmak. Ama sonunda o toprağın kokusunu alıp, eline aldığında hissettiğin o yumuşaklık... İşte o, her şeye değer. Denemeden bilemezsin.

Bir de şu var: Kompost yaparken insan kendini de dönüştürüyor aslında. O artıkları biriktirirken, doğanın döngüsüne tanık olurken, kendinle de bir hesaplaşmaya giriyorsun. Ne kadar tükettiğin, ne kadarını geri verebildiğin üzerine düşünüyorsun. Bir yandan da, toprağa karışan her parçayla, sanki sen de biraz daha kökleniyorsun bu dünyaya. Garip değil mi?