Tarımcı Kültür
Fide
Puanları
1
Çözümler
0
- #1
Konu Sahibi
: Tarımcı Kültür
Kompost yapmak, adeta doğanın büyüsüne tanık olmak gibi bir şey. Düşünsene, mutfakta çıkan sebze meyve atıkları, bahçedeki kırpıklar... Bunlar nasıl mı gübre oluyor? İşte tam burada devreye giriyorsun. Elindeki malzemeleri toprağa geri kazandırmak, aslında o kadar da zor değil. Biraz sabır, biraz dikkat... Gerisi doğanın işi.
İlk başta biraz göz korkutucu gelebilir, kabul. Ama bir düşün, kendi gübreni üretmek ne kadar da tatmin edici olabilir! Yani, marketten poşetler dolusu kimyasal almak yerine, kendi evinin atıklarıyla harika bir gübreye sahip oluyorsun. Üstelik bedava! Bir de doğaya katkın cabası. Şimdi bana "E ama nasıl yapacağım?" diye sorduğunu duyar gibiyim.
Önce bir kap bul, derim. Bahçende varsa ne ala, yoksa balkonda bir köşe de iş görür. Çürümeyecek malzemelerden, yani metal ya da plastik kaplardan uzak dur. Tahta bir kutu en ideali. İçine biraz toprak, biraz kuru yaprak... Sonra sırayla sebze meyve atıklarını ekle. Aman dikkat, et ve süt ürünlerini karıştırma. Yoksa kokudan duramazsın.
Arada bir karıştırmak gerekiyor, oksijen alsın diye. Ama sakın çok da kurcalama; bırak doğa işini yapsın. Sabırlı ol, çünkü bu bir süreç. Başından sonuna kadar bizzat gözlemle. İlk başta biraz işe yaramaz gibi görünse de, zamanla nasıl dönüştüğünü görmek büyüleyici. Hani derler ya, sabreden derviş...
Sonunda kompostun hazır olduğunda, bahçende ya da saksılarında kullanabilirsin. Bitkilerin canlandığını görmek, insana bir başka mutluluk veriyor. Kendi emeğinle beslediğin toprak, sana misliyle geri döner. Lafı fazla uzatmadan, hadi sen de dene. Doğanın bu döngüsüne bir kez şahit olunca, bir daha vazgeçemeyeceksin.
İlk başta biraz göz korkutucu gelebilir, kabul. Ama bir düşün, kendi gübreni üretmek ne kadar da tatmin edici olabilir! Yani, marketten poşetler dolusu kimyasal almak yerine, kendi evinin atıklarıyla harika bir gübreye sahip oluyorsun. Üstelik bedava! Bir de doğaya katkın cabası. Şimdi bana "E ama nasıl yapacağım?" diye sorduğunu duyar gibiyim.
Önce bir kap bul, derim. Bahçende varsa ne ala, yoksa balkonda bir köşe de iş görür. Çürümeyecek malzemelerden, yani metal ya da plastik kaplardan uzak dur. Tahta bir kutu en ideali. İçine biraz toprak, biraz kuru yaprak... Sonra sırayla sebze meyve atıklarını ekle. Aman dikkat, et ve süt ürünlerini karıştırma. Yoksa kokudan duramazsın.
Arada bir karıştırmak gerekiyor, oksijen alsın diye. Ama sakın çok da kurcalama; bırak doğa işini yapsın. Sabırlı ol, çünkü bu bir süreç. Başından sonuna kadar bizzat gözlemle. İlk başta biraz işe yaramaz gibi görünse de, zamanla nasıl dönüştüğünü görmek büyüleyici. Hani derler ya, sabreden derviş...
Sonunda kompostun hazır olduğunda, bahçende ya da saksılarında kullanabilirsin. Bitkilerin canlandığını görmek, insana bir başka mutluluk veriyor. Kendi emeğinle beslediğin toprak, sana misliyle geri döner. Lafı fazla uzatmadan, hadi sen de dene. Doğanın bu döngüsüne bir kez şahit olunca, bir daha vazgeçemeyeceksin.