Tohum Etiketleme Nasıl Yapılır?

[bursalı bahçeci]

Bir sabah, Güneş'in ilk ışıkları ufukta belirmeye başladığında, Ahmet amca eski ahşap kulübesinin kapısını araladı. O, hayatını toprağa ve tohuma adayan, Anadolu'nun bağrından kopup gelen bir çiftçiydi. "Tohum etiketleme nasıl yapılır?" diye mırıldandı kendi kendine, belki de yüzlerce kez yaptığı bu işi bir kez daha düşünerek. Her tohum, her küçük tanecik, bir hikaye barındırıyordu içinde. Onları doğru etiketlemek, aslında bu hikayeyi korumaktı. Ahmet amca için, bu iş bir zorunluluk değil, bir sanat gibiydi adeta.

Bazen düşünüyorum da, bu etiketleme işi sadece bir tarla işi mi? Yoksa daha derin bir anlamı mı var? Tohumlar, toprağa düşmeden önce bir kimlik kazanır. Ahmet amca, her bir tohumun üzerine sevgiyle eğilir, dikkatlice ismini ve tarihini yazar. Etiketler, öyle sıradan kağıt parçaları değildir onun için; birer kimlik kartıdır. "Abi ya, sen de etiketleme yaparken böyle hissediyor musun?" diye sorsanız, Ahmet amca size uzun uzun anlatır. Çünkü tohumlar, insanlığın geleceğine dair birer umut taşır. "Tohumları tanımak, geleceği tanımaktır," derdi hep.

Ama gelin görün ki, bu iş öyle kolay değil. "Yapıştır geç" deyip, kestirip atamazsınız. Her tohum, kendi dilinde konuşur aslında. Ahmet amca, elindeki tohumları dikkatlice inceler, dokusunu, rengini, kokusunu değerlendirir. Her biri için en uygun etiketleme yöntemini seçer. "Bak," der, "bu işi yaparken elin titrememeli. Yoksa hikayeyi baştan kaybedersin." İşte bu yüzden, etiketleme işine girişirken sabır en büyük dostunuz olmalı.

Peki ya doğru etiketlemezsen? İşte o zaman felaket... Yanlış etiketlenmiş bir tohum, başka bir bitkinin hayatını çalar. Ahmet amca, yıllar önce yaptığı bir hata yüzünden, yanlışlıkla domates yerine acı biber ekmişti. O gün, "Tohumlar da insanlar gibidir," demişti kendi kendine, "yanlış kimlik altında yaşamaya mahkum edemezsin onları." O günden sonra, her bir tohuma ayrı bir özen gösterdi, her birini kendi ismiyle çağırdı.

Sonuçta, tohum etiketleme işi bir bakıma insanın kendi köklerini bulmasına benzer. Her bir etiket, bir hikayenin başlangıcıdır. Ahmet amca, tohumlarını etiketlerken aslında kendi geçmişini, kendi hikayesini de yazıyordu. Çünkü her tohum, bir umudu, bir hayali temsil eder. Ve her etiket, bu hayalin gerçek olmasını sağlayan bir adım olur.