Toprak Bilge
Fide
Puanları
3
Çözümler
0
- #1
Konu Sahibi
: Toprak Bilge
Gözlerimizden saklanan, ama kalbimizde derin izler bırakan bir sorunla karşı karşıyayız: Gıda israfı. Her gün binlerce insan açlıkla boğuşurken, sofralarımızda adeta birer sanat eseri gibi duran yiyecekler çöpe gidiyor. Bu israfın önüne geçmek elimizde, ama nasıl? Düşünüyorum da, bu kadar basit ama bir o kadar da karmaşık bir mesele... Ya bu kadar yemek varken açlık nasıl olur?
Öncelikle mutfağımıza bir bakalım. Alışveriş listeleri... Ne kadar önemli, değil mi? Ama abartmamak lazım, bir hevesle doldurduğumuz sepetler aslında ihtiyaçlarımızı değil, gözümüzü doyuruyor. Ardından, buzdolabının kapısını açıp da bozulmuş yiyeceklerle karşılaşınca, insanın içi cız ediyor. Halbuki ne kadar da basit; ihtiyaç kadar al, taze tüket, fazlasını sakla. Ama işte, pratikte uygulamak...
Bir de porsiyon kontrolü var ki, tam bir muamma. Tabaklarımızı tıka basa dolduruyoruz, belki de gözümüz doyuyor yemezsek. Ama işte, her bir lokmanın arkasında bir emek, bir yaşam var. Bir çiftçinin elleriyle topladığı, belki de saatlerce uğraştığı o sebzeler, meyveler... Ne olur, bu kadar ziyan etmeyelim. Porsiyonlarımızı küçültmek, hem israfı önler hem de sağlığımıza katkı sağlar, bir düşün.
Daha az bilinen ama etkili bir yöntem de, artanları değerlendirmek. Evet, artan yemekleri yeniden kullanmak. Kimi zaman bir çorbanın içine, kimi zaman bir böreğin harcına dönüşebilir. Yaratıcılığı serbest bırakmak gerek. Hem ne demişler, bir zeytinyağlıdan bin bir çeşit yemek çıkar. Biraz cesaret, biraz sevgi...
Bir de toplumsal boyutu var bu işin. Çevremizdeki insanlara bu bilinçle yaklaşmak, onları da bu konuda harekete geçirmek önemli. Lokantalar, marketler, okullar... Herkesin bu işin bir parçası olması gerek. Birlikte olursak, daha güçlü oluruz. Yoksa sadece bireysel çabalar yetmez, bir damla su denizde kaybolur.
Son olarak, belki de en önemli adım, kendimize dürüst olmak. Gerçekten ne kadarına ihtiyacımız var? Tüketim alışkanlıklarımızı gözden geçirmek, belki de en zoru ama en gereklisi. Her lokmanın değerini bilmek, her gıdayı hürmetle tüketmek, işte bu...
Öncelikle mutfağımıza bir bakalım. Alışveriş listeleri... Ne kadar önemli, değil mi? Ama abartmamak lazım, bir hevesle doldurduğumuz sepetler aslında ihtiyaçlarımızı değil, gözümüzü doyuruyor. Ardından, buzdolabının kapısını açıp da bozulmuş yiyeceklerle karşılaşınca, insanın içi cız ediyor. Halbuki ne kadar da basit; ihtiyaç kadar al, taze tüket, fazlasını sakla. Ama işte, pratikte uygulamak...
Bir de porsiyon kontrolü var ki, tam bir muamma. Tabaklarımızı tıka basa dolduruyoruz, belki de gözümüz doyuyor yemezsek. Ama işte, her bir lokmanın arkasında bir emek, bir yaşam var. Bir çiftçinin elleriyle topladığı, belki de saatlerce uğraştığı o sebzeler, meyveler... Ne olur, bu kadar ziyan etmeyelim. Porsiyonlarımızı küçültmek, hem israfı önler hem de sağlığımıza katkı sağlar, bir düşün.
Daha az bilinen ama etkili bir yöntem de, artanları değerlendirmek. Evet, artan yemekleri yeniden kullanmak. Kimi zaman bir çorbanın içine, kimi zaman bir böreğin harcına dönüşebilir. Yaratıcılığı serbest bırakmak gerek. Hem ne demişler, bir zeytinyağlıdan bin bir çeşit yemek çıkar. Biraz cesaret, biraz sevgi...
Bir de toplumsal boyutu var bu işin. Çevremizdeki insanlara bu bilinçle yaklaşmak, onları da bu konuda harekete geçirmek önemli. Lokantalar, marketler, okullar... Herkesin bu işin bir parçası olması gerek. Birlikte olursak, daha güçlü oluruz. Yoksa sadece bireysel çabalar yetmez, bir damla su denizde kaybolur.
Son olarak, belki de en önemli adım, kendimize dürüst olmak. Gerçekten ne kadarına ihtiyacımız var? Tüketim alışkanlıklarımızı gözden geçirmek, belki de en zoru ama en gereklisi. Her lokmanın değerini bilmek, her gıdayı hürmetle tüketmek, işte bu...