Çapa Nasıl Doğru Kullanılır?

[Yeşeren Fidan]

Çapa, bir çiftçinin en yakın dostudur desek yeridir. Sabahın ilk ışıklarında, toprağın serinliğinde, eline aldığı çapayla tarlaya adım atan bir çiftçinin ruhunda yankılanan o kadim hissiyat... İnsanın içini dolduran o huzur yok mu? İşte bu, çapayı doğru kullanmanın başlangıcıdır. Her toprağın dili farklıdır, her dilin de bir şarkısı. Çapanın ritmi de bu şarkıya eşlik eder adeta.

Bir zamanlar, köyün en bilge çiftçisi Mehmet Amca vardı. Yaşlı elleriyle, "Çapayla konuşacaksın, evladım," derdi. Onun çapası, adeta bir orkestranın başkemancısı gibiydi. Her vuruşunda toprağa bir not düşer, her hareketiyle melodiye yeni bir tını katardı. Yani, çapa sadece bir alet değil, bir sanattı onun elinde.

Peki ya o çapayı yanlış kullansak ne olur? İşte tam da burada hikayenin karanlık kısmı başlar. Evet, çapanın da bir terazisi var. Tarlaya zarar vermemek için dengeli ve nazik olmalı, aşırı güçle toprağın kalbini kırmamalı. Mehmet Amca, "Güç değil, sabır işidir bu," derdi. Tüm hikaye burada başlar ve biter.

Bazen sormadan edemiyor insan; neden bazı çiftçiler daha verimli olurken diğerleri değil? İyi bir çapa ustası, toprağın dilini çözmüş biri gibidir. Toprağın ihtiyacını, nasıl nefes aldığını bilir. Sabahın erken saatlerinde, toprağa atılan ilk çapa darbesi, yeni bir günün başlangıcıdır. İşte o an, çapanın doğru kullanımı, tüm hikayeyi değiştirir.

Ama bazen de düşündürür insanı; acaba çapa değil de başka bir şey mi değiştiriyor kaderi? Yoksa çapanın ritmi mi? Mehmet Amca'nın dediği gibi, "Her şeyin bir zamanı var." Çapanın da tıpkı bir metronom gibi, doğru zamanda, doğru yerde kullanılması şart.

Kimi zaman, çapanın ucundaki demirin hafifliğinde bulur insan huzuru. Mehmet Amca'nın tarlasından geçerken, o eski günlerin özlemiyle dolup taşar kalp. Bir zamanlar, o tarlada, belki de en güzel ekinler yetişmişti. Çapanın doğru kullanımı, toprağı sevgiyle yoğurmak gibidir. O yüzden, çapanızı alın ve toprakla konuşmaya başlayın.